Τρίτη 21 Μαΐου 2019


Εκλογές. Άλλαξε ο Μανωλιός…

 
Από τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 ξεπέρασαν το όριο του 3% των ψήφων επτά κόμματα, η “Νέα Δημοκρατία” (με ποσοστό 19,6% και 108 βουλευτές), ο “Σύριζα” (με ποσοστό 16,4% και 52 βουλευτές), το “ΠΑΣΟΚ” (με ποσοστό 13,5 % και 41 βουλευτές), οι “Ανεξάρτητοι Έλληνες” (με ποσοστό 10,5% και 33 βουλευτές), το “ΚΚΕ” (με ποσοστό 8,4% και 26 βουλευτές), η “Χρυσή Αυγή” (με ποσοστό 6,9% και 21 βουλευτές) και η “Δημοκρατική Αριστερά” (με ποσοστό 6,0% και 19 βουλευτές).
 
Τα κόμματα αυτά θα στελεχώσουν τη νέα βουλή και, αν συμβεί το απίθανο και συνεργαστούν, μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση που θα έχει την εμπιστοσύνη της βουλής (τη “δεδηλωμένη”).
 
Οι πολιτικοί σχολιαστές τόνισαν πως αυτές οι εκλογές σήμαναν το τέλος της “μεταπολίτευσης” (που ξεκίνησε το 1974) με την αποδοκιμασία των μεγάλων κομμάτων, της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και του ΠΑΣΟΚ που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, δύο μέτριες προσωπικότητες, χωρίς ιδιαίτερα προσόντα, που “λατρεύτηκαν” (με το αζημίωτο) από τα εκατομμύρια των οπαδών τους εν ζωή και μετά τον θάνατό τους.
 
Αποτέλεσε έκπληξη η μεγάλη άνοδος σε ψήφους του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (Σύριζα) και η ανάδειξή του σε δεύτερο σε ισχύ κόμμα.
 
Αιφνιδίασε η είσοδος στη βουλή του “Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή”, επειδή πρόκειται για ακροδεξιό κόμμα εθνικοσοσιαλιστικού (ή ναζιστικού) προσανατολισμού.
 
Τις εξελίξεις αυτές (την τεράστια μείωση της δύναμης των δύο μέχρι τις εκλογές μεγάλων κομμάτων) αποδίδουν οι αναλυτές στην απογοήτευση και την οργή του λαού, που με την ψήφο αποδοκίμασε τις υπέρμετρες οικονομικές επιβαρύνσεις, τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων και τη λήψη περιοριστικών μέτρων λιτότητας, στο πλαίσιο των υπογραφέντων με τους ξένους δανειστές δύο μνημονίων.
 
Με άλλα λόγια, οι πολίτες ψήφισαν τα τρία κόμματα της άκρας αριστεράς (Σύριζα, ΚΚΕ, ΔημΑρ), το ένα κόμμα της (εθνικοσοσιαλιστικής) άκρας δεξιάς και το απόκομμα διαμαρτυρίας του τέως υπουργού της Νέας Δημοκρατίας αποδοκιμάζοντας τα άστοχα και ακραία οικονομικά μέτρα, εξ αιτίας των οποίων αυξήθηκε η ανεργία (που ξεπέρασε κατά πολύ το εκατομμύριο), μηδενίστηκε η παραγωγή, μειώθηκε το εισόδημα των εργαζόμενων και πλημμύρισαν οι πόλεις από αμέτρητες στρατιές, κυρίως μουσουλμάνων, μεταναστών.
 
Αυτά συνέβησαν χωρίς να ενσταλαχτεί ελπίδα βελτίωσης της άθλιας κοινωνικής κατάστασης.
 
Τα κόμματα που επικράτησαν, παλιά και νέα, είναι ανίκανα εκπληρώσουν τις ασυνάρτητες υποσχέσεις τους και δεν μπορούν να συνεννοηθούν για τον σχηματισμό κυβέρνησης, εξ αιτίας των εγωισμών, της ξιπασιάς, της αρχομανίας και των άλλων ελαττωμάτων που χαρακτηρίζουν τους υπανάπτυκτους λαούς.
 
Ο λαός μας δεν έχει την ικανότητα ν’ αποφασίζει με γνώμονα τη λογική και το συμφέρον του, άσχετα από τις αναπεμπόμενες από τους πολιτικάντηδες παραπλανητικές υμνωδίες προς αυτόν.
 
Τις αποφάσεις του παίρνει ο λαός αγόμενος και φερόμενος από φανατικούς δημαγωγούς που με την αναίδειά τους πετυχαίνουν να επιβάλλουν με ηλίθια συνθήματα την ασημαντότητά τους.
 
Αυτό επακριβώς συνέβη στις τελευταίες εκλογές. Ο ανερμάτιστος λαός (παρασυρόμενος, εξ αιτίας της έλλειψης παιδείας), τυφλωμένος από κολακείες, συνθήματα και κενές υποσχέσεις των πολιτικών των άκρων, ψήφισαν κόμματα, τα οποία φτιάχτηκαν κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση των ψηφοφόρων.
 
Παρατηρώντας τους εκλεγέντες βουλευτές διαπιστώνει ο αντικειμενικός κριτής ότι πρόκειται για τα ίδια πρόσωπα, στην πλειονότητά τους, τα οποία είχαν στελεχώσει τα παλιά κόμματα, με εξαίρεση τα μέλη της ακραίας Χρυσής Αυγής… 
 
Μεταξύ των εκλεγέντων διακρίνονται οι επιφανείς της Νέας Δημοκρατίας, οι άλλοι αποτυχημένοι που διέλυσαν την οικονομία, την οποία αποτελείωσαν οι αντίστοιχοι επιφανείς του ΠΑΣΟΚ.
 
Στο δεύτερο κόμμα της άκρας αριστεράς (Σύριζα) καθώς και στο τελευταίο ακροαριστερό κόμμα (με τον αρχηγό ο ρηχός λόγος του οποίου προξενεί πλήξη) διακρίνονται οι αναγνωρίσιμοι φλύαροι των τηλεοράσεων.
 
Το τέταρτο κόμμα στελέχωσαν, πέραν του αρχηγού του, τέως υπουργού της Νέας Δημοκρατίας, παλιοί και αποτυχημένοι πολιτικοί καθώς και ένας τηλεοπτικός δικηγόρος με κενό και πομπώδη λόγο.
 
Το κόμμα της σταλινικής εκδοχής του κομμουνισμού απαρτίστηκε όμοια από τα γνωστά, τηλεοπτικώς προβληθέντα στελέχη με προεξάρχουσα μια μόνιμα θυμωμένη δημοσιογράφο που δεν επιτρέπει σε κανένα να έχει διαφορετική γνώμη πέραν της δικής της.
 
Το προτελευταίο κόμμα της εθνικοσοσιαλιστικής άκρας δεξιάς στελεχώνουν άγνωστα πρόσωπα, που δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη. Τούτο οφείλεται στη γραφικότητα και στον έξαλλα επιθετικό χαρακτήρα των στελεχών του με τις στρατιωτικές περιβολές, τα πένθιμα χρώματα και την παρωχημένη ρητορική των φανατικών του εγκληματικού γερμανικού παρελθόντος.
 
Από τις εκλογές του Μαΐου δεν άλλαξε το πολιτικό σκηνικό. Δεν ήταν δυνατό ν’ αλλάξει, επειδή τα κόμματα αντλούν από την ίδια δεξαμενή μιας παρακμασμένης, γερασμένης, διεκδικητικής και απροσάρμοστης κοινωνίας.
 
Η επικράτηση των ακραίων δεν βελτίωσε την κακή εικόνα των πολιτικών. Άλλωστε και οι αποδοκιμασθέντες υπήρξαν σε όλα ακραίοι. Ακραίοι σε δηλώσεις αποδοκιμασίας των άλλων, σε υποσχέσεις παροχών και σε φανατισμό.
 
Υποψήφιοι και εκλεγέντες δεν ξέρουν τι σημαίνει διάλογος, λογική, κρίση, πολιτισμός και πολιτική.
 
Οι περισσότεροι στελεχώνουν τα κόμματα για να εξυπηρετήσουν προσωπικές τους επιδιώξεις, τις οποίες επενδύουν με ψεύτικο ιδεολογικό επίχρισμα ουτοπίας και ανοησίας.
 
Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που πέτυχαν να επικρατήσουν δεν είναι σε θέση να εναρμονιστούν με τη σύγχρονη εποχή. Αναπαράγουν το παρελθόν και ζουν στο παρελθόν. Αυτό δείχνουν τα σύμβολά τους, σφυροδρέπανα, σβάστικες, κόκκινα και μαύρα χρώματα, συνθήματα πολεμικά και μισαλλόδοξα, ύβρεις, ανικανότητα προσαρμογής και έλλειψη μόρφωσης, ημιμάθεια και αδυναμία επικοινωνίας.
 
Οι εκλεκτοί του “λαού” δεν μπορούν να κυβερνήσουν. Έχουν εκπαιδευτεί να φιλονικούν, να καταστρέφουν και είναι προσηλωμένοι σε ποικίλες ψυχολογικά αδιευκρίνιστες εμμονές.
 
Ο διαχωρισμός μεταξύ δεξιάς και αριστεράς, έγινε διαχωρισμός ασυμφιλίωτος μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών. Οπότε άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Και όλα έμεινα ίδια, άνοστα και αδιόρθωτα…
 
Γι’ αυτό παραμένει ο δρόμος ανοιχτός για νέες εκλογές, για διατήρηση του χάους και ατέλειωτη παρακμή, για τις οποίες ευθύνεται ο μικροσκοπικός λαός μας, που θα θελήσει ν’ ανανήψει και να σοβαρευτεί όταν θα είναι αργά. Με την καταστροφή να έχει γίνει ανεπανόρθωτη και την ελπίδα αφανισμένη.
 
 
Εμμανουήλ Παπαδάκης
 
 
Your rating: None Average: 4.9 (11 votes)