Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2019


Ποινική δίωξη Γεωργιανών μεταναστών

 

Με το υπ’ αριθ. 1795/2012 οριστικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών παραπέμφθηκαν σε δίκη ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (κακουργημάτων) Γεωργιανοί μετανάστες (νομιμοποιημένοι και παράνομοι) με τις κατηγορίες της συγκρότησης εγκληματικής οργάνωσης που είχε σκοπό την τέλεση του κακουργήματος της διακεκριμένης κλοπής και της αφαίρεσης από την κατοχή αγνώστου αριθμού προσώπων (θυμάτων) ξένα κινητά πράγματα.

 
Συγκεκριμένα, με το βούλευμα, που εκδόθηκε μετά τη συμπλήρωση της τακτικής ανάκρισης, παραπέμφθηκαν σε δίκη οι κατηγορούμενοι (οι φερόμενοι ως δράστες), επειδή (όπως αναφέρεται σε αυτό) ενεργώντας από κοινού, μετά από συναπόφαση και με κοινό δόλο, μαζί με άλλα άγνωστα άτομα, συγκρότησαν και παρέμειναν ενταγμένοι ως μέλη σε δομημένη και με διαρκή δράση και οργάνωση ομάδα, αποτελούμενη από περισσότερα των τριών άτομα, που σκόπευε να τελέσει το κακούργημα της διακεκριμένης κλοπής.
 
Ειδικότερα (σύμφωνα με το διατακτικό του βουλεύματος), στην Αττική και σε μη επακριβώς προσδιορισμένο χρόνο, αλλά πάντως έως 17.06.2011, οπότε οι κατηγορούμενοι συνελήφθησαν, συγκρότησαν και παρέμειναν ενταγμένοι ως μέλη σε δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα αποτελούμενη από περισσότερα των τριών άτομα, στην οποία υπέταξαν την ατομική τους βούληση για την επίτευξη των σκοπών της, που ήταν η τέλεση διακεκριμένων κλοπών (στο βούλευμα αναφέρεται, επί λέξει, “τέλεση διακεκριμένων περιπτώσεων κλοπών”) κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα.
 
Κατά το βούλευμα, στους αναφερόμενους σε αυτό χρόνους, από κοινού ενεργώντας οι κατηγορούμενοι αλλοδαποί (Γεωργιανοί), μετά από συναπόφαση και με κοινό δόλο, μαζί με άλλα άγνωστα πρόσωπα, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος και έχοντας ενωθεί μεταξύ τους για να διαπράττουν κλοπές ως άτομα που διαπράττουν κλοπές με σκοπό τον πορισμό (την απόκτηση) εισοδήματος, αφαίρεσαν από την κατοχή αγνώστου αριθμού προσώπων ξένα κινητά πράγματα με σκοπό να τα ιδιοποιηθούν παράνομα [σελ. 28η του βουλεύματος]. 
 
Μεταξύ των παραπεμπόμενων σε δίκη κατηγορουμένων ενοχοποιήθηκε και μια άσχετη νεαρή γυναίκα, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, με σοβαρά προβλήματα υγείας, με μόνο “στοιχείο” την καταγωγή της από τη Γεωργία.
 
Στην εισαγγελική πρόταση, που απευθύνθηκε στο δικαστικό συμβούλιο (και ενσωματώθηκε στο κείμενο του βουλεύματος), δεν αναφέρεται οποιαδήποτε απόδειξη εναντίον της νεαρής γυναίκας που να δικαιολογεί την παραπομπή της σε δίκη μαζί με τους άλλους κατηγορούμενους συμπατριώτες της και, πολύ περισσότερο, δεν δικαιολογεί η πρόταση τη φυλάκισή της για ένα ολόκληρο χρόνο, από 17.06.2011 μέχρι και τώρα (Μάιο του 2012).
 
Όμως, εξ αιτίας των αδικημάτων κατά της περιουσίας, τα οποία τελούν και αλλοδαποί (από τους λεγόμενους “λαθρομετανάστες”) καταδιώκονται, φυλακίζονται και καταδικάζονται αποδεδειγμένα αθώοι που τιμωρούνται για πράξεις που δεν διέπραξαν. Αυτή η συμπεριφορά των κρατικών οργάνων δεν δικαιολογείται και απαγορεύεται, σύμφωνα με τις αρχές του λεγόμενου Κράτους Δικαίου.
 
Έτσι συνέβη και στη συγκεκριμένη περίπτωση, με την παραπομπή της άσχετης Γεωργιανής μητέρας, χωρίς στοιχεία, χωρίς σοβαρές ή άλλες αληθινές αποδείξεις και χωρίς σεβασμό του τεκμηρίου αθωότητας που εξακολουθούν να παραβιάζουν συστηματικά (χωρίς συνέπειες) οι εξοπλισμένοι με τη δικαστική και κρατική εξουσία (ανακριτές, δικαστές, εισαγγελείς, αστυνομικοί).
 
Αν και τα βουλεύματα πρέπει να περιλαμβάνουν, σύμφωνα με την επιταγή του συντάγματος, ειδική και εμπεριστατωμένη (δηλαδή πειστική και σοβαρότατη) αιτιολογία, όταν παραπέμπουν τον κατηγορούμενο ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου, στο συγκεκριμένο βούλευμα δεν ανιχνεύεται τέτοια αιτιολογία ως προς την παραπομπή της άσχετης Γεωργιανής, της οποίας αγνοήθηκαν τα αλλεπάλληλα αιτήματα (με την επίκληση της έλλειψης στοιχείων ενοχής της, της ιδιότητάς της ως μητέρας δύο ανήλικων παιδιών, της οικονομικής και κοινωνικής της αδυναμίας καθώς και της σοβαρότατης ασθένειάς της) για την άμεση απόδοση σε αυτήν την ελευθερίας της και διατηρήθηκε ανάλγητα και παράνομα η προφυλάκισή της (χωρίς δίκη και χωρίς λόγο).
 
Και σε αυτήν την περίπτωση η κρίση στηρίχθηκε κυρίως στην καταγωγή της αδικαιολόγητα φυλακισμένης, με περιφρόνηση του νόμου που επιτρέπει μόνο σε εξαιρετικές και ακραίες περιπτώσεις τη στέρηση της ελευθερίας του κατηγορουμένου.
 
Πρέπει στην ταλαιπωρούμενη από τη γενικευμένη κρίση χώρα μας να υποχρεωθούν οι ασκούντες κρατική εξουσία σε σεβασμό των νόμων. Να μην καταδιώκονται και να μη φυλακίζονται οι αποδεδειγμένα αθώοι και άσχετοι (οι αδύναμοι, οι νέοι, οι άρρωστοι και οι μειονεκτούντες), αλλά μόνο οι πράγματι ένοχοι.
 
 
Εμμανουήλ Παπαδάκης

 

Your rating: None Average: 4.8 (8 votes)