Κυριακή 1 Οκτωβρίου 2017


Άγρυπνος

 

Ακάλεστος στην παρέα σας,
άγρυπνος στο κελί μου
και ουρλιάζει η φωνή μου.
Μ’ ακούει κανείς;
 
Είμαι μόνος στο χάος
κι είναι γύρω σκοτάδι
κι ίσως σήμερα βράδυ
το εγώ γίνει εμείς.
 
Όλοι εσείς τα δικά σας,
στην κρυφή μοναξιά σας
πόσο δύσκολο είναι
να υπάρχεις, να ζεις
και να σ’ έχουν ξεχάσει
και να σ’ έχουν γελάσει
να σου λένε μόνο δίνε
κομματάκια ψυχής.
 
Κάθε ανθρώπινος πόνος
είναι εδώ κι είμαι μόνος.
Πόσο όμορφα είναι
εκεί έξω που ζεις.
Μα δεν ξέρεις πού είσαι
ούτε ξέρεις τί είσαι
κι είναι δύσκολο τόσο
από δω να το δεις.
 
Άγρυπνε καλησπέρα
κάνε τούτη η μέρα
ένα αύριο να χει
λίγο πιο ζωντανό.
Βγάλε εκεί τη φωνή μου
μα μην κλάψεις μαζί μου
είναι να μη σου λάχει
                                                                              να σε βρει το κακό,
                                                                              μα ζητώ τη φωνή σας
                                                                              και με μία γραφή σας
                                                                              κάντε τούτο τον τάφο
                                                                              λίγο πιο φωτεινό.
                                                                              Κάντε με να ελπίζω
                                                                              νοητά να γυρίζω
                                                                              στο ωραίο το πλήθος
                                                                              που να δω δεν μπορώ.
 
                                                                              Πείτε μου μυστικά σας
                                                                              παρτε με εκεί κοντά σας
                                                                              να μην είμαι κακός.
                                                                              Κάποιος κάποια μονάχη
                                                                              μοναξιά ίδια νάχει
                                                                              φυλακή νάχει βάλει
                                                                              την ψυχή και τον πόνο.
                                                                              Μα είμαι εδώ περιμένω
                                                                              στο σταθμό ένα τρένο
                                                                              που ταξίδια να πάει
                                                                              τις ψυχές κάπου αλλού.
                                                                              Κλέβω λίγο από το χρόνο
                                                                              που όλοι γύρω σκορπάτε.
                                                                              Μη φοβάστε, γελάτε
                                                                              όσο είναι καιρός.
                                                                              Πού να ξέρεις τι κρύβει
                                                                              η ζωή που μας πνίγει,
                                                                              την ανάσα μας κλέβει
                                                                              ύπουλα συνεχώς.
 
                                                                              Καληνύχτα σας, φεύγω
                                                                              κι ίσως ό,τι γυρεύω
                                                                              είναι κάπου κοντά σας,
                                                                              έχει αγγέλους η γη.
                                                                              Ίσως βρω τον δικό μου
                                                                              τον καλό άγγελό μου
                                                                              ίσως άγγελος είμαι
                                                                              κι είμαι σ’ ένα κελί.
 
                                                                              Βασίλης Κανάκης
 

 

Your rating: None Average: 5 (2 votes)