Εδώ και τριάντα περίπου χρόνια γίνονται καταλήψεις στα Λύκεια. Γιατί άραγε; Διότι έτσι θέλησε η οπισθοδρομική κομπανία της αριστεράς. Αριστερά  κόμματα και οργανώσεις πρωτοστατούν στις καταλήψεις σχολείων για να προκαλέσουν προβλήματα και φθορά στην κυβέρνηση. Και μην ξεχνάμε ότι όλες οι καταλήψεις ήταν αριστερές.

Το πιο τραγικό απ’ όλα είναι ότι, υπάρχουν κάποιοι γονείς που σιγοντάρουν τις καταλήψεις των παιδιών τους. Εδώ είναι που σταματάει το μυαλό του ανθρώπου. Μάχονται με λόγια και πράξεις για την υποβάθμιση της εκπαίδευσης-παιδείας του παιδιού τους και νομίζουν ότι επιτελούν το ιδεολογικό και κομματικό σου καθήκον. Η ιδεολογία και το κόμμα πάνω από τα παιδιά τους. Γιατί άραγε; Ποιες ιδεοληψίες, ανασφάλειες, μανίες, συμπλέγματα φωλιάζουν στις ψυχές κάποιων ανθρώπων. Γιατί καταστρέφουν τις ψυχές και τις ζωές των παιδιών;

Βέβαια, τα πλουσιόπαιδα δεν έχουν σχεδόν κανένα πρόβλημα, αφού θα φύγουν για να σπουδάσουν στην Ευρώπη και στην Αμερική. Το πρόβλημα είναι με τα φτωχόπαιδα, με τον γιο της πλύστρας. Αλήθεια, γιατί η ψευτο-αριστερά μάχεται για την υποβάθμιση της εκπαίδευσης-παιδείας; Μήπως για να παραμείνουν αμόρφωτα τα φτωχόπαιδα, ώστε να τα έχει υποχείριά τους, κουρντισμένα στρατιωτάκια;

Να το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή. Οι καταλήψεις είναι παράνομες πράξεις. Ειδικά οι καταλήψεις των σχολείων, εκτός από παράνομες είναι και ανήθικες Τον παράνομο χαρακτήρα των καταλήψεων τον ορίζει ο ποινικός νόμος (άρθρο 334). Ενώ τον ανήθικο χαρακτήρα τον ορίζει η κοινωνία, με βάση τις επικρατούσες περί ηθικής αντιλήψεις.

Κι’ όμως, η κοινωνία και η πολιτεία (π.χ. οι Εισαγγελείς που είναι υπεύθυνοι για την εφαρμογή του νόμου) παραμένουν θεατές των καταλήψεων. Κυρίως, γιατί χρόνια τώρα, έχει επικρατήσει μια κουλτούρα ανομίας και παρανομίας. Και αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο από τις ίδιες τις καταλήψεις. Μάλιστα, εκτός από τους μαθητές, κάποιοι άσχετοι εκπαιδευτικοί και γονείς μιλάνε για «αποφάσεις των μαθητικών συμβουλίων». Οι δυστυχείς δεν αναρωτιούνται, τουλάχιστον, μήπως τα βλαστάρια τους δεν μπορούν να παίρνουν αποφάσεις για παράνομες πράξεις; Οι χτεσινοί καταληψίες και σημερινοί γονείς δεν έμαθαν από τα δικά τους παθήματα; Αν όχι, τότε,  «νόμιμα» μπορούμε να αποφασίσουμε να κάνουμε κατάληψη στο σπίτι τους.

Στις φετινές μαθητικές καταλήψεις ξαφνικά ο Σύριζα ξεσπάθωσε εναντίον των μαθητών. Και τις χαρακτήρισε δεξιές, ακροδεξιές, φασιστικές, επικίνδυνες και άλλα παρόμοια. Γιατί άραγε; Διότι οι φετινές καταλήψεις δεν είναι αριστερές. Είναι οι πρώτες που δεν ελέγχονται από το ψευτο-αριστερό συναπάντημα. Διότι πρώτη φορά γίνονται καταλήψεις για ένα εθνικό θέμα. Διότι κάποιοι Συριζαίοι, ως εθνομηδενιστές, δεν μπορούν να δεχτούν τους μαθητές να τραγουδάνε το «Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η Χώρα». Διότι τους απαγορεύουν να μιλήσουν για «Βόρειο Ήπειρο», ενώ τους επιβάλλουν το όνομα «Βόρειος Μακεδονία».

Επιπλέον, τόσο μεγάλος ήταν ο πανικός, που οργάνωσαν στην Αθήνα αντισυγκέντρωση. Μαζεύτηκαν περίπου εκατό μπαχαλάκηδες στα προπύλαια και τα έκαναν γυαλιά-καρφιά. Και μάθαμε από τις ειδήσεις ότι στη Θεσσαλονίκη έγιναν οκτώ συλλήψεις, ενώ στην Αθήνα καμιά!!!

H εμπειρία βεβαιώνει ότι οι καταληψίες μαθητές γίνονται καταληψίες φοιτητές. Και αργότερα υπουργοί ή και πρωθυπουργοί. Έτσι «συμφέρει» να  ανανεώνονται διαρκώς οι καταλήψεις και να διαιωνίζονται οι μπαχαλάκηδες, αφού θα έχουν λαμπρό μέλλον. Μέχρι πότε άραγε;

Σύμπασα η αριστερά   θα πρέπει να καταλάβει ότι οι μαθητές είναι παιδιά, είναι  «πολίτες εν τω γίγνεσθαι». Χρειάζονται αλήθειες και όχι ψέματα. Δεν χρειάζονται κομματικά παιχνίδια στις πλάτες των μαθητών. Ούτε απάτες και αυταπάτες. Θα πρέπει να μάθουμε στους μαθητές μας ότι έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις. Έχουν π.χ. δικαίωμα συγκέντρωσης, πορείας, διαδήλωσης και όχι κατάληψης. Δεν έχουν δικαίωμα κατάληψης. Η κατάληψη- το επαναλαμβάνουμε με Στεντόρεια φωνή- είναι παράνομη πράξη.

Οι Συριζαίοι είναι καιρός να πάψουν να παραποιούν το νόημα των λέξεων. Να πάψουν να παίζουν παιχνίδια σε βάρος της εκπαίδευσης και του μέλλοντος των παιδιών μας. Και το πιο ανήθικο και αξιοκατάκριτο: να σταματήσουν να επαινούν τις καταλήψεις των δικών τους παιδιών και να κατηγορούν τις καταλήψεις των άλλων παιδιών. «Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι-Συριζαίοι υποκριταί».

Είναι καιρός να σταματήσουν να μιλάνε για καταλήψεις και να αρχίσουν να μιλάνε για αξιολόγηση και αξιοκρατία, για ελευθερία και ευθύνη, για δημοκρατία. Όχι στα λόγια, στην πράξη. Το αντέχουν; Μάλλον όχι, αφού ο Αλέξης Τσίπρας από καταληψίας έγινε πρωθυπουργός.

Παύλος Μάραντος

marantosp@gmail.com