Αλήθεια, ποιος είναι ο κ. Τσίπρας; Αντιπαρέρχομαι τα όσα λένε οι πρώην σύντροφοί του. Αρκεί μια σύντομη αναφορά σε βασικές επιλογές του, που δείχνουν ποιος είναι. Συγκεκριμένα:

Α) Από αντιμνημονιακός έγινε ο μνημονιακότερος πρωθυπουργός της χώρας. Αλλά αυτό, μάλλον δεν τον πείραξε. Άλλωστε, με άνεση υπέγραψε το τρίτο και επαχθέστερο μνημόνιο, που καμιά κυβέρνηση δεν θα τολμούσε να υπογράψει. Ήταν και αυτό τελικό αποτέλεσμα της αλόγιστης πολιτικής του, τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης. Τότε, που αν δεν επενέβαινε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα μας έδιωχναν από το Ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και μετά, είτε θα γινόταν εμφύλιος πόλεμος είτε θα γυρίζαμε στην δεκαετία του 1950. Ή μήπως τα ξεχάσαμε;

Και επειδή με το τρίτο μνημόνιο, μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει γονατίσει, και επειδή πλησίαζαν εκλογές, βιάστηκε να μας βγάλει άρον-άρον από το μνημόνιο. Γιατί; Για να λέει ότι ήταν ο πρωθυπουργός που μας έβγαλε από τα μνημόνια, νομίζοντας ότι ο λαός έχει ξεχάσει ότι αυτός ο πρωθυπουργός υπέγραψε το επαχθέστερο μνημόνιο.   

Κατά την κρίση μας, δεν θα έπρεπε να βγούμε από το μνημόνιο, γιατί η οικονομία μας ήταν και είναι απροετοίμαστη. Έξι μήνες τώρα, οι αγορές που θα χόρευαν, όπως θα έπαιζε  ο Τσίπρας, δεν μας δανείζουν, γιατί δεν έχουν εμπιστοσύνη στην Ελληνική οικονομία, αλλά και στην κυβέρνηση ότι θα προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις. Ήδη επαναλαμβάνονται οι παλιές κακές πρακτικές (διορισμοί στο δημόσιο, κατάργηση της αξιοκρατίας, κοινωνικές παροχές κτλ).

Ο Θεός να μας φυλάει, γιατί υπάρχει πιθανότητα να αποδειχθεί σύντομα πως το μεγάλο λάθος δεν ήταν ότι μπήκαμε στα μνημόνια, αλλά ότι βγήκαμε από τα μνημόνια με μια οικονομία απροετοίμαστη, χωρίς δυνατότητες δυναμικής ανάπτυξης.

Β) Από αντιευρωπαίος μεταβλήθηκε σε διαπρύσιο κήρυκα του ευρωπαϊκού κατεστημένου. Μόλις ξέφυγε από την Ελληνική Επαρχία και με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο ταξίδεψε στας Ευρώπας, μεταμορφώθηκε. Έφτασε στο σημείο να γίνει το χαϊδεμένο παιδί της Ευρώπης. Μήπως του έκαναν μάγια; Μήπως κάποιος απόγονος της Κίρκης τον πότισε κάποιο «ματζούνι» που μεταμορφώνει ανθρώπους;

Γ) Από αντιαμερικανός έγινε οπαδός του Τραμπ. Αφού εξυπηρετεί τον πλανητάρχη, μπορεί και αυτός, αν χρειαστεί, να τον βοηθήσει. Ποιος θα περίμενε ένας δεδηλωμένος εχθρός των Αμερικανών να πλέκει το εγκώμιο του Τραμπ. Να τα βλέπεις και να τα ακούς αυτά στην τηλεόραση και ταυτόχρονα να τσιμπιέσαι για να δεις μήπως ονειρεύεσαι.

Δ) Από αντιδεξιός και αντιφασίστας κατάντησε να συγκυβερνά τέσσερα χρόνια με ένα κόμμα της ακροδεξιάς. Είναι, μάλλον, κατανοητόν, γιατί η εξουσία δεν έχει ιδεολογία. Κάποιοι συμμαχούν και με τον διάβολο για να κατακτήσουν την εξουσία. Απλά, ο κ. Τσίπρας θεωρεί εαυτόν έναν αριστερό δημοκράτη, ενώ οι αντίπαλοι είναι δεξιοί φασίστες!

Ε) Από ριζοσπάστης αριστερός έγινε σοσιαλδημοκράτης. Αυτός ο πρώην κνίτης, μαοϊκός, ακτιβιστής, καταληψίας κτλ., έγινε σοσιαλδημοκράτης. Γιατί άραγε; Μήπως για να μπορέσει να παραμείνει στην εξουσία, αφού η αριστερά έχει χρεωκοπήσει παντού;

Τα παραπάνω, και άλλα πολλά, δικαιολογούν το προσωνύμιο kolotoumbas, που απέδωσαν οι Ευρωπαίοι στον κ. Τσίπρα. 

Χωρίς παρεξήγηση από τους Συριζαίους, οι μεταμορφώσεις του Αλέξη Τσίπρα θυμίζουν τον Καραγκιόζη. Να θυμηθούμε τα παιδικά μας χρόνια και να θυμίσουμε στους νεότερους τον παμπόνηρο και παντογνώστη Καραγκιόζη. Ο Καραγκιόζης, λοιπόν, παρίστανε τα πάντα και τους πάντες. Παρίστανε τον γιατρό, τον δικηγόρο, τον φούρναρη, τον παπά, τον δήμαρχο, τον αστροναύτη, τον καντηλανάφτη και ό,τι άλλο θέλετε.

Γι’ αυτό δεν πιστεύω στα λόγια, πιστεύω στους ανθρώπους που κάνουν τα λόγια πράξη. Ο κ. Τσίπρας άλλα λέει και άλλα κάνει. Γι’ αυτό δεν μπορώ να τον πιστέψω. Δεν μπορώ να πιστέψω στο ψέμα. Και βέβαια, η πονηριά δεν είναι εξυπνάδα! Πολλώ δε μάλλον η κουτοπονηριά!!!

Οι πολιτικοί και ο λαός έχουν ευθύνη για τα λόγια τους και για τις πράξεις τους. Γι’ αυτό, τα λόγια μας χρειάζεται να συμφωνούν με τις πράξεις μας. Επιπλέον, αν δεν απαλλαγούμε από τους κακούς εαυτούς μας και τις παλιές κακές πρακτικές μας, αν δεν κατανοούμε και δεν ερμηνεύουμε την πραγματικότητα όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι, τότε, μάλλον το μέλλον θα είναι σκληρό, οδυνηρό και πολύ χειρότερο από το παρόν. Και πάλι, ο Θεός να μας φυλάει.

Παύλος Μάραντος

marantosp@gmail.com