Οικουμενικό Πατριαρχείο

Η απληστία και η βουλιμία του Τσάρου Πούτιν υπερέβη τα όρια. Αποτέλεσε ύβρη, γι’ αυτό θα επέλθει η Νέμεσις. Ο Πούτιν θέλει υπόδουλους λαούς, όπως παλαιότερα η Ρωσική αυτοκρατορία και η Σοβιετική Ένωση.

Επί πλέον, οι Έλληνες οφείλουν να μην ξεχνούν τον πόλεμο που κάνει η ορθόδοξη Ρωσία εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ο πόλεμος αυτός έχει αρχίσει από το 1453, αμέσως μετά την πτώση της Πόλης. Οι Ρώσοι θεώρησαν εαυτούς ως συνεχιστές του Βυζαντίου, γι’ αυτό και υιοθέτησαν τον δικέφαλο αετό. Έκτοτε, οι προσπάθειες της Ρωσίας να πάρει την θέση της Πόλης και να γίνει η Τρίτη Ρώμη τελειωμό δεν έχουν.

Ένα από τα πρόσφατα επεισόδια-σύγκρουση Ρωσίας και Οικουμενικού Πατριαρχείου αποτελεί η αναγνώριση της Αυτοκεφαλίας της Ουκρανικής Εκκλησίας, το 2018, μετά από αίτημα της ουκρανικής Εκκλησίας. Ασφαλώς, ο Οικουμενικός Πατριάρχης έπραξε το καθήκον του. Όμως, αυτό εξόργισε τον Τσάρο Πούτιν, γι’ αυτό είχε κάνει δημόσιες προσβλητικές επιθέσεις εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχη. Γιατί; Διότι ήθελε την ουκρανική Εκκλησία δεμένη στο άρμα της ρωσικής, για να εξυπηρετήσει τα μακροπρόθεσμα ρωσικά συμφέροντα, όπως κάνει ο Ρώσος Πατριάρχης.

Επί πλέον, το ρωσικό Πατριαρχείο, εννοείται εκτελώντας οδηγίες του Πούτιν, κάνει διαρκή πόλεμο στον Οικουμενικό Πατριάρχη. Τελευταίως, έχει αρχίσει να ιδρύει δικές του εκκλησίες στην Αφρική, μη υπαγόμενες στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αυτό θεωρείται παράνομο και επί πλέον διχάζει την ορθόδοξο Εκκλησία. Άραγε, όλα αυτά τα γνωρίζουν οι πιστοί ορθόδοξοι Έλληνες και φίλα προσκείμενοι στον Πούτιν; Πάντως, απορεί κανείς με κάποιους δημοκράτες συμπατριώτες μας, που θαυμάζουν τον αυταρχικό Πούτιν.

Όσον αφορά την βοήθεια της Ελλάδας προς την Ουκρανία, καλώς δόθηκε. Όλες οι χώρες της Ένωσης αντέδρασαν άμεσα και αποφασιστικά, διότι θεώρησαν καταφανώς άδικη την επίθεση Πούτιν. Αν η Ελλάδα δεν έστελνε βοήθεια, με ποιο ηθικό δικαίωμα θα ζητούσε βοήθεια σε μια επίθεση της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας; Να το ξεκαθαρίσουμε: Εισβολή έκανε η Ρωσία. Η Ουκρανία αμύνεται υπέρ βωμών και εστιών. Είναι καταφανώς άδικο να εξισώνεται ο θύτης με το θύμα. Επομένως, η «ουδετερότητα» της Ελλάδας είναι άδικη και αντίθετη στο δίκαιο και στα εθνικά συμφέροντα.

Η Ρωσία, παρά το υψηλό κόστος, θα νικήσει στρατιωτικά, αλλά ήδη έχει ηττηθεί πολιτικά και ηθικά. Πολύ γρήγορα η νίκη θα αποδειχθεί πύρρειος νίκη.

Ο πρώην υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, έθεσε ένα καίριο ερώτημα: Δικαιούται η Ρωσία να επιθυμεί μια διαφορετική πολιτική για τη γείτονά της Ουκρανία; Ναι, να επιθυμεί και μέχρις εκεί. Δεν δικαιούται, όμως, να της επιβάλει τις δικές της αντιλήψεις.

Επομένως, με κριτήριο το δίκαιο η επέμβαση θεωρείται άδικη. Ασφαλώς, ο Τσάρος Πούτιν θεωρεί την επέμβαση δίκαιη, γιατί χωρίς την επίκληση του «δικαίου» δεν μπορεί να υπάρξει επέμβαση. Αλίμονο, αν δεν θεωρούσε την επέμβαση δίκαιη.

Ασφαλώς, την ίδια λογική ακολουθεί και ο Ερντογάν. Μάλιστα, εδώ και χρόνια, προετοιμάζει τον λαό του κατάλληλα με την τουρκική προπαγάνδα λέγοντας π.χ.: Τα αρπακτικά οι Έλληνες και οι αδικημένοι Τούρκοι. Οι Έλληνες που θέλουν όλο το Αιγαίο δικό τους και όχι μισό-μισό, ενώ εμείς οι Τούρκοι θα έπρεπε να πάρουμε πολύ περισσότερο. Εξοπλίζουν τα νησιά, τα οποία δεν τους ανήκουν για να επιτεθούν στην Τουρκία. Και άλλα παρόμοια. Δηλαδή, πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας. Και βέβαια, με την πάροδο του χρόνου η μεγάλη πλειοψηφία του τουρκικού πληθυσμού πιστεύει αυτά που λέει η ηγεσία.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Οφείλει να εφαρμόζει το γνωστό, «αν θέλεις ειρήνη, πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για πόλεμο». Γιατί ο πόλεμος με την Τουρκία θα γίνει. Κι όταν θα γίνει το ερώτημα θα είναι: ελευθερία ή υποδούλωση;

Οι Έλληνες έχουν δώσει πολλές φορές απάντηση στο διάβα της Ιστορίας. Παραδειγματικά: Με τους τριακόσιους του Λεωνίδα και το ξεπροβόδισμα της Σπαρτιάτισσας Μάνας με την ευχή «Ή ταν ή επί τας». Και στην Επανάσταση του 1821 με τον Θούριο του Ρήγα Φεραίου: Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.

Παύλος Μάραντος

marantosp@gmail.com