Το Πασόκ χρειάζεται

ηγέτη ορθολογιστή και όχι λαϊκιστή

Το Πασόκ, χωρίς αυτοκριτική για τα λάθη που έγιναν, δεν μπορεί να έχει μέλλον. Γι’ αυτό, συνεχίζεται και σήμερα η αναδρομή στα αρνητικά του Πασόκ. Για να διδαχθoύμε από αυτά.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»; Ποιος ξεχνάει ότι απλώθηκε ένας αδικαιολόγητος αντιαμερικανισμός, που έβλαψε τα εθνικά συμφέροντα; Βέβαια, ο Ανδρέας παρέμεινε στην ΕΟΚ και στο ΝΑΤΟ, αλλά ακόμη και σήμερα κάποιοι από το Πασόκ δεν μπορούν να ξεχάσουν αυτά τα συνθήματα.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει την κοροϊδία με τις Αμερικανικές βάσεις; Οι βάσεις έφυγαν, ενώ έμειναν. Και το πιο τραγελαφικό: Όταν οι Αμερικάνοι ξήλωναν τη βάση της Νέας Μάκρης, οι εργαζόμενοι έκαναν απεργία για να παραμείνει!

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τους συνδικαλιστές του Πασόκ που οδήγησαν στη χρεωκοπία και στο κλείσιμο των ναυπηγείων Σκαραμαγκά; Ο αρχισυνδικαλιστής, που έκανε κουμάντο στα ναυπηγεία, απαγόρευσε τις επισκευές σε πλοία του 6ου Αμερικανικού Στόλου, για να υπηρετηθούν τα πρόσκαιρα αντιαμερικανικά συνθήματα του Ανδρέα.

Αλήθεια, πόσα δις ευρώ κόστισαν στον Ελληνικό λαό τα ναυπηγεία που έκλεισαν οι συνδικαλιστές- νταβατζήδες; Άραγε, αγνοούσαν ότι η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο εμπορικό ναυτικό στον κόσμο και έχει ανάγκη τα ναυπηγεία;

Επιπλέον λάθη: Καθιέρωσε τη συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των πανεπιστημίων, σε ποσοστά που δεν υπήρχαν σε καμιά χώρα του κόσμου και οι συνδικαλιστές φοιτητές έγιναν οι νταβατζήδες των πανεπιστημίων. Επίσης, κατάργησε την αξιολόγηση στην εκπαίδευση, κοινωνικοποίησε τις χρεωκοπημένες επιχειρήσεις, καλλιέργησε τις πελατειακές σχέσεις και την κομματοκρατία κτλ.

Το Πασόκ χρειάζεται να διακρίνει τους ρόλους του πολιτικού και του συνδικαλιστή. Στις δημοκρατίες- όχι στα κομμουνιστικά καθεστώτα- άλλος είναι ο ρόλος του πολιτικού και άλλος του συνδικαλιστή. Την περίοδο του Πασόκ οι συνδικαλιστές έγιναν «νοματαίοι» και ήθελαν να μετέχουν στη διακυβέρνηση της χώρας. Μήπως χρειάζεται να θυμίσουμε ότι οι συνδικαλιστές αντέδρασαν λυσσαλέα σε βασικές μεταρρυθμίσεις του Πασόκ (μεταρρύθμιση Αρσένη στην παιδεία, μεταρρύθμιση Γιαννίτση στο ασφαλιστικό/ συνταξιοδοτικό);

Τί θα κάνει ο νέος αρχηγός του Πασόκ στο θέμα του συνδικαλισμού; Για παράδειγμα, θα ανεχθεί τους συνδικαλιστές που αντιδρούν στις μεταρρυθμίσεις;

Αυτοί που ονειρεύονται το παλιό «Πασόκ», έχουν συνειδητοποιήσει ότι τα παραπάνω αρνητικά φαινόμενα στοιχειώνουν ακόμα την Ελλάδα; Έχουν συνειδητοποιήσει ότι, αν το όνομα «Πασόκ» συσπειρώνει κάποιους φανατικούς Πασόκους, διώχνει κάποιους «κεντρώους» και νέους ψηφοφόρους;

Το Πασόκ είναι ένα κόμμα της κεντροαριστεράς, αλλά έχει βαρίδια από το παρελθόν. Χρειάζονται νέες ιδέες και νέες πρακτικές για να κυριαρχήσει στον χώρο της κεντροαριστεράς. Το μέλλον ανήκει στη σοσιαλδημοκρατία.

Βέβαια, και ο Σύριζα προσπαθεί να κυριαρχήσει στον χώρο της κεντροαριστεράς αλλά δεν τα καταφέρνει, γιατί είναι δέσμιος των ιδεοληψιών και των μηχανισμών του παλιού Σύριζα, του 3-4%. Δέσμιος της προπαγάνδας και του λαϊκισμού.

Είναι αμφίβολο, αν υποψήφιοι παλιάς κοπής μπορούν να κυριαρχήσουν στον χώρο της κεντροαριστεράς. Δηλαδή, αν οι υποψήφιοι είναι «παιδιά» του κομματικού σωλήνα, αν έκαναν καριέρα στο κόμμα μέσα από τις φοιτητικές παρατάξεις, αν δεν έχουν εργαστεί στη ζωή τους κτλ. Αν συμβαίνουν όλα αυτά, μάλλον είναι ανίκανοι για αρχηγοί.

Χρειάζεται ένας αρχηγός με νέα νοοτροπία. Με πολλές γνώσεις, με συνολική, αναλυτική και συνθετική θεώρηση της Ελληνικής αλλά και της διεθνούς κοινωνίας. Ένας πολιτικός με πολλά προσόντα, που είναι και αποτελεσματικός ηγέτης. Ένας πολιτικός του κέντρου, του μέτρου και της συναίνεσης και όχι λαϊκιστής.

Ασφαλώς, λαϊκιστής υπήρξε και ο Γιωργάκης. Παραδειγματικά: Ενώ είχε ενημερωθεί από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, ότι η χώρα οδεύει προς τη χρεωκοπία, έκανε προεκλογικό αγώνα λέγοντας «Υπάρχουν λεφτά». Και μετά μας οδήγησε στη χρεωκοπία. «Επιτέλους, φτάνει πια με τους Παπανδρέου. Είναι ντροπή» (Χρήστος Γιανναράς).

Το Πασόκ, αν θέλει να γίνει κυβέρνηση, χρειάζεται έναν ηγέτη του κέντρου και της συναίνεσης. Χρειάζεται έναν ηγέτη ορθολογιστή και όχι λαϊκιστή. Και μην ξεχνάμε ότι οι κοινωνίες έχουν υποφέρει από ηγέτες-λαϊκιστές. Μακριά, λοιπόν, από τους λαϊκιστές.

Παύλος Μάραντος

marantosp@gmail.com